Je weet het niet

Je doet vreemd. Ik heb geen idee waarom je zo doet. Vanaf het moment dat ik bij je ben, doe je al zo. De kus die je net gaf bij de begroeting is anders. Niet meer zo liefdevol zoals de andere kussen die je mij hiervoor gaf. Hoe je mij aankijkt, is anders. De blik die je hebt. Hij is leeg. Het straalt geen passie meer uit. Ik zit hier maar, terwijl je druk bezig bent met het uitzoeken van muziek. Je hebt totaal geen aandacht voor mij. Ik heb geen aanraking van je gehad. Moet ik die aanraking en aandacht bij iemand anders zoeken? Ik durf het je niet te vragen. Bang voor de waarheid. Bang voor het verlies van onze liefde, band, vriendschap. Maar vooral bang dat ik jou, mijn alles, zal verliezen. Je kijkt mij aan. Ik kijk terug en snel kijk ik naar beneden, naar mijn schoot. De passieloze blik van je probeer ik te vermijden. Ik voel dat je nog steeds kijkt. Je wilt iets zeggen, ik voel het. Maar je weet niet hoe. Hoe moet je het nieuws brengen? Ik hoor een diepe zucht. Een klap. Ik kijk geschrokken omhoog. Voorzichtig vraag ik wat er is. Nog een zucht. Wat heb ik een hekel aan deze zucht. Je blik is veranderd in onwetendheid. Langzaam begin je te praten. Je weet het niet meer. Je weet niet meer of je nog verder wilt. Je weet niet meer of je nog verliefd op mij bent en of ik de ware voor je ben. Het enige wat je nog weet, is dat je de vrijheid wilt. Ik snap je niet en je snapt jezelf niet. Je weet het gewoon niet meer. That’s it…

6 thoughts on “Je weet het niet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s