Verlangens

Met z’n allen zitten we aan tafel. Naast mij zit jij. De hele avond heb ik je van alle kanten kunnen bewonderen. Hoe je korte bruine haren bij jouw groene ogen past, de lengte van jouw lichaam en jouw stem. Je praat over het meisje waarmee je ooit iets hebt gedaan. De falen die jullie hebben meegemaakt. Ik lach hardop, omdat ik het grappig vind. Maar vooral door de alcohol die door mijn lijf giert. Vanuit mijn ooghoeken zie ik hoe je naar mij kijkt. Allebei luisteren we niet naar het verhaal wat er aan de tafel wordt verteld. Je wilt mij. Ik voel hoe je onder de tafel mijn bovenbeen vast grijpt. Ik kijk naar jouw vingers hoe ze mijn bovenbeen strelen. Geconcentreerd doe ik dat. Ik hoor stoelen aan de overkant schuiven. Verschrikt kijk ik op. Ze moeten plassen, met z’n allen blijkbaar. We zijn met z’n tweeën in de woonkamer achter gelaten. Je glimlacht. Oh God, wat heb je toch een mooie glimlach. Ik kijk met interesse jouw kant op. Van binnen weet ik dat dit ontzettend verkeerd is. Hij is hier ook. Je vertelt hoe tof je mij vindt. Ik ben de enige vriendin van jouw vrienden die je mag. Vereerd voel ik me. Je beschrijft me als lief, grappig, mooi, leuk en schattig. We hebben het over de avond. Hoe we het allebei vinden. Er is kabaal in de gang, maar de deur die zich tegenover ons bevindt, blijft dicht. Ik vertel over de relatie waar ik mij nu in bevindt. Je luistert, lacht en knikt. Het is je beste vriend en je bent blij dat we gelukkig zijn. Ik vraag aan jou hoe het met jouw liefdesleven gaat. Je vertelt dat je ook gelukkig wilt zijn, je pakt je beker en neemt een slok. Ik knik. ‘Ook jij vindt wel iemand!’ Door de alcohol moet je lachen. Brabbelen is wat je doet. Nog een keer vertel je mij hoe tof je mij vindt.
Je vraagt of je mag knuffelen en staat op. Ik doe hetzelfde. We staan tegenover elkaar. Jouw armen omhelzen mijn lichaam en mijne de jouwe. Zo staan we een tijdje. Je duwt me zachtjes weg en kijkt me aan. Je vertelt nog een keer dat je me lief vindt. Langzaam zie ik hoe je jouw gezicht naar mij toe brengt. Dan gaat de deur open. Je schrikt. Ik sta versteld. Hij staat in de deuropening. Op zijn gezicht kan je niks lezen. Onwennig staan we zo’n één minuut. Je lacht keihard, ik doe met je mee. ‘Hey man! Ik wilde je meisje een knuffel geven.’ Hij lacht en komt naar mij toe. Een kus is wat ik van hem krijg. Het is al goed, volgens hem. Ik zie hoe erg je baalt. Het liefst had je mij naar boven toe willen nemen en al je verlangens met mij waar willen maken. Ik had hetzelfde gewild. Alleen blijft het voor nu verlangens die we ooit zullen waarmaken. En ik geef je een knipoog.

2 thoughts on “Verlangens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s