VERGIST

Daar stond je dan.
Na al die maanden stond je doodleuk in mijn zicht.
Het onherkenbare gevoel dat ik die maanden had
wanneer ik aan jou dacht,
werd weer bij het zien van jou
vervangen door gemis.
Het verraste mij dat ik jou zo plotseling zag,
maar gedag zeggen
en vragen hoe het nou
na al die maanden met jou gaat,
schoot bij mij in het verkeerde keelgat.
Er was namelijk een drempel die mij tegenhield,
want in mijn ogen heb jij alles wat wij hadden vernield.
Het moment dat ik jou namelijk het allerhardst nodig had,
was het moment dat jij mij vergat.
Je vergat mij en de momenten dat ik er wel voor jou was,
maar waar was jij dan toen ik jou nodig had?
Het weer zien van jou maakte inderdaad plaats voor gemis,
maar het herinnerde mij vooral
dat ik mij in al die jaren
in jou heb vergist.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s