Niet als een gemis

We zitten tegenover elkaar.
Jij vrij, ik vastgebonden.
Jij verlangend naar de waarheid,
ik wachtend om te biechten over mijn zonden.
Je kijkt me aan en in jouw ogen zie ik de pijn.
Pijn dat ik veroorzaakt heb,
maar het heeft helaas zo moeten zijn.

Je vraagt of ik nog van je houd.
Natuurlijk, houden van doe ik.
Alleen is de liefde tussen ons al een langere tijd wat te koud.
Hoe het kan zijn dat jij je zo voelt?
Ik kan het niet verklaren,
want deze situatie is door de golven van de zee
zo op ons strand gespoeld.

Je vraagt of er een ander in beeld is,
dat is iets wat je nu gokt en waarin jij je vergist.
Je vraagt je nog meer dingen af,
maar wat ik me afvraag,
is of jij je afvraagt
of ik mij nog dingen afvraag.
Dat doe je niet.

Je allerlaatste vraag,
of jij de liefde van mijn leven bent.
Je ziet twijfeling in mijn gezicht,
en eerlijk is eerlijk:
ik zie een leven zonder jou
niet als een gemis.

Advertenties