De sterkste overwint

‘Doei moemoe. Tot zo’, roepen we. Wanneer we thuis zijn na de wekelijkse zwemles op de woensdagmiddag, gaan we samen de badkamer in. Ik, als oudere zus, laat het badje vollopen met water en hij, als jongere broertje, stapt erin. Samen spelen we in de douche, gaan we om de beurt in het badje en ineens horen we glas vallen. ‘Wat is dat? Is mama al weer thuis?’, vraagt hij. Ik heb werkelijk geen idee en stel voor dat we kijken wat er aan de hand is. Eigenlijk vraag ik aan hem of hij wil kijken, maar hij durft niet. ‘Het is niks ergs. Volgens mij heeft mama een bord laten vallen’, zeg ik dan.

Na een minuut of vijf goed geluisterd te hebben, lijken we niks bijzonders meer te horen. Ik weet zeker dat er niks aan de hand is, waardoor we allebei de gezellige sfeer van net oppakken. We kliederen met het water en laten een straal met warme water opnieuw het badje inlopen.  Doorgaan met het lezen van “De sterkste overwint”

Naast mij

Met mijn ogen wagenwijd open, staar ik naar het plafond. Althans, echt staren is het niet. Het is donker om mij heen. Slapen kan ik niet, want er gaat te veel door mijn hoofd heen. Blijkbaar kan jij het wel, want ik hoor hoe jouw ademhaling regelmatig en gecontroleerd op en neer gaat. Volgens mij kan de ruzie van net jou niks meer schelen. Je vertelde hoe kwaad je wel niet was dat ik met hem een hapje ging eten en naar de film was geweest. Een typische eerste date vond je het. Het enige wat ik kon doen, was jou verbaasd aanstaren. Ik had, en heb nog steeds, geen flauw idee hoe je er achter bent gekomen. Alle sms’jes en oproepen heb ik netjes gewist. Niemand die het kon weten, behalve hij en ik. Van dat gestaar werd je pisnijdig. Je sloeg met je handen op de glazen tafel. Het schilde een haartje en er zat glas in je hand. Mijn lichaam schokte er van en dat is precies waar je mij hebben wilde. Je keek mij aan en de woede kon ik aflezen van jouw ogen en lichaam. Na een paar minuten stilte begon je rustig te praten. Doorgaan met het lezen van “Naast mij”