Misschien ooit

Vanaf het moment dat ik hier zit, zie ik af en toe vanuit mijn ooghoeken hem naar mij gluren. Heel even doet hij dat. Af en toe lach ik, maar besteed er voor de rest geen aandacht aan. Misschien zo.

Ik loop naar binnen met het doel om een ander liedje op te zetten. In de kleine ruimte waar dat zou moeten gebeuren, voel ik iemand naar mij kijken. Zal hij het zijn? Voorzichtig draai ik mijn hoofd om. Hij is het. ‘Wat ga je doen?’ Even negeer ik het en bedenk ik wat ik daadwerkelijk zou willen doen. Hoe hij hier tegenover mij staat, hoe graag ik hem naar mij wil toetrekken. Gewoon hem even naar mij toetrekken, zodat hij dichterbij is. Doorgaan met het lezen van “Misschien ooit”

Liefdevolle wraak

Diep van binnen twijfel je. Je twijfelt of je wel ‘ja’ had moeten zeggen wanneer ik aan je vroeg of je met mij af wilde spreken. Diep van binnen ben je bang dat ik iets van plan ben. Van plan om je keihard terug te pakken. Je bent bang dat ik jou pijn zal doen, zoals jij mij pijn hebt gedaan. Bang dat ik jou zal vallen als een baksteen, terwijl je net zo’n best hebt gedaan om bij mij terug te zijn. Bang dat ik met haatgevoelens tegenover je zal zitten en dat het ongemakkelijk wordt. Je hebt geen idee wat je van mij kan verwachten en hetzelfde geldt voor mij. Ik heb ook geen flauw idee wat ik van jou mag én kan verwachten. Zal je mij een hand, knuffel of kus geven bij de ontmoeting? Pak je mijn hand als we samen naar het terras lopen waar we een drankje zullen gaan doen? Schuif je mijn stoel naar achteren en pak je mijn jas aan, zodat ik kan gaan zitten? Bestel je mijn favoriete drinken, ijsthee, voor mij en vraag je waarom ik met je af wilde spreken? Of doe je net alsof er niks aan de hand is en dit onze allereerste date is? Doorgaan met het lezen van “Liefdevolle wraak”